KHRfanfic|7SINSproject|bf|Sloth
posted on 15 May 2010 08:31 by kuruurin in fanfiction7SINSPROJECT|Sloth
BelphegorXFran
[!]yaoi
story by kuruurin★
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------➸----------
รู้สึกถึงน้ำหนักกดทับบริเวณลำตัว
นัยน์ตาคู่โตสีเขียวปรือขึ้น ก่อนเบิกกว้างเมื่อเห็นดวงหน้าเปื้อนยิ้มอันคุ้นเคยที่ใกล้ชิดจนรู้สึกถึงไออุ่นของลมหายใจ
“อ... ออกไปน่ะ รุ่นพี่เบล” ฟรานพึมพำด้วยความง่วงงุน พยายามผลักร่างคนตรงหน้าออกไป
“แกนั่นแหละ เงียบๆไปเลย” เบลสวนกลับ “แกอยากทำแบบนี้มาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ”
ฟรานรู้สึกถึงเลือดที่สูบฉีดขึ้นบนใบหน้า เขาเสตามองไปยังฉากเบื้องหลังด้วยไม่อยากเห็นรอยยิ้มกวนอารมณ์ของคนตรงหน้า
“รู้ได้ยังไง” ฟรานถามเสียงแผ่ว
“ก็อ่านไดอารีของแกมาน่ะสิ” เบลตอบหน้าตาเฉย
“หา.. รุ่นพี่นิสัยไม่ดี อย่างงั้นก็เห็น...”
ถ้อยคำบ่นยืดยาวถูกเจ้าตัวกลืนกลับไปหมดเมื่อเบลประกบแนบเรียวปากเข้าหา ลิ้มเรียวความหาความหวานจากโพรงปากเล็กๆ ฟรานตอบรับจูบนั้นอย่างไม่อาจห้ามตัวเอง เผลอตัวหลงใหลไปกับสัมผัสแห่งบาปที่ฝ่ายตรงข้ามมอบให้
เขารั้งตัวเองกลับมาได้ในที่สุด
“...ผมไม่อยากทำ... ตอนนี้นี่... อย่า...”
คนรุกไม่ใส่ใจ เบลลากลิ้นไปยังลำคอขาว ขบกัดจนผิวบางขึ้นรอยแดง
“อา... รุ่นพี่เบล หยุด... ผม”
เสียงครางเล็ดลอดจากปากอีกครา สั่นพร่าและหวานเครือพร้อมๆกับอารมณ์ที่ถูกฉุดกระชากขึ้นสูง
ทว่าร่างกายเจ้ากรรมกลับทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับคำพูดพร่ำปฏิเสธ มือเล็กโน้มให้เบลเข้าแนบชิด กระนั้นก็ยังไม่สาแก่ใจ จนต้องแอ่นร่างขึ้นรับสัมผัสแห่งตัณหาให้มากที่สุดที่จะทำได้
มือผอมแกร่งของเบลโอบไล้เอวบางคอดของคนด้านล่างอย่างสนุกในอารมณ์แล้วเริ่มลงต่ำเรื่อยๆ
“อืม... เบล... ผม ไม่ไหว...อา..”
ฟรานเริ่มจะเข้าใจคำว่า ‘ว่าวสายป่านขาด’ ขึ้นมาบ้างแล้ว
...ลอยคว้าง...
ไม่อาจควบคุมตัวเอง...
“อ๊า…” เสียงกรีดร้องทำลายความเงียบสงบยามเช้าจนหมดสิ้น ฟรานหอบหนักๆ พยายามซ่อนดวงหน้าชุ่มเหงื่อแดงเรื่อเข้ากับหมอน เบลผุดยิ้มพอใจ เขาคว้าบางอย่างจากโต๊ะข้างเตียง
มันคือแป้นโลหะเล็กๆอันหนึ่ง
เขาก้มลงข้างหูฟราน ใช้ปลายลิ้นแตะหยดเลือดสีแดงเล็กๆซึมน้อยๆ
“แค่นี้เอง” เบลเอ่ยเสียงกระเซ้า
เขาสอดโลหะนั้นเข้ากับก้านแหลม
ฟรานยกมือสั่นเทาขึ้นแตะเพชรสีขาวล้อแสงระยิบระยับบนใบหู
“ทำไม... ต้องทำแบบนั้นด้วยเล่า” เขาถามเสียงแผ่ว ดวงหน้าขึ้นสีก่ำขึ้น ได้ยินเสียงเบลหัวเราะเหยียด
“ก็แล้ว... แกอุตริอยากจะเจาะหูตรงนี้ทำไมล่ะ ถ้าฉันไม่เบนความสนใจแก แกคงจะแหกปากจนตึกถล่มไปแล้ว”
“บ้า...” ฟรานสบถเบาๆ
เบลผละจากร่างอุ่นด้านล่าง แต่มือเล็กของฟรานกลับยื้อชายเสื้อเขาไว้แน่น
“...ใจร้าย ฉุดผมขึ้นสูงแล้วไม่คิดจะพากลับลงไปเหรอครับ...”
คำถามถูกเอ่ยแผ่วเบารัวเร็ว เรียกรอยยิ้มมุมปากจากเบล
“แกป่วยรึยังไง”
ถึงจะพูดอย่างนั้น เขาก็โน้มตัวเข้าหาผิวเนื้อขาวบริเวณท้องน้อยของคนตรงหน้าอีกครั้ง เรียวปากฟรานเผยอขึ้น เตรียมเปล่งเสียงครางเพื่อปลดอารมณ์คุกรุ่น
...
“ไม่ล่ะ... ฉันเบื่อแล้ว”
เบลลุกขึ้นฉับพลัน
เขาพินิจร่างฟรานที่บิดเบี้ยวราวกับกำลังไล่ตามภาพลวงตาแห่งความฝัน มือเล็กๆนั้นจิกยึดกับฟ้าปูที่นอนอย่างทรมาน เบลไม่ใส่ใจกับลมหายใจติดขัดของฟราน เขาจัดเสื้อผ้าตัวเอง ก่อนเดินลิ่วออกจากห้อง
เสียงประตูปิดฉับ
ฟรานขบกรามแน่น
“นี่เราต้องทำที่เหลือเองอีกแล้วรึ?”
Fin.
edit @ 15 May 2010 09:51:56 by kuruurin★
edit @ 15 May 2010 09:52:23 by kuruurin★
edit @ 15 May 2010 10:27:22 by kuruurin★
edit @ 15 May 2010 10:53:48 by kuruurin★
edit @ 17 May 2010 07:55:41 by kuruurin★